غيبگوئى و فالزنى آشكار گرديد و مردم فرزندان خود را براى شياطين ذبح كردند ، و پيمانه ها و ميزانها برقرار گشت . و زندگانى ناحور صد و چهل و هشت سال بود ، و جبارهاى زمان او قوم عاد بن عوص بن ارم بن سام بن نوح بودند كه در شهرها پراكنده گشتند و منزلهايشان در ميان بالاهاى حضرموت تا واديهاى نجران بود . پس چون تبهكارى و سركشى كردند خداى متعال هود [ بن عبد الله بن رباح بن ] خلود [ 1 ] بن عاد بن عوص بن ارم بن سام بن نوح را مبعوث فرمود [ 2 ] و او عاد را بعبادت و اطاعت پروردگار و دورى از محرمات دعوت مىكرد و آنها تكذيبش نمودند تا خدا سه سال باران را از آنان بازگرفت ، پس كسانى از خود را بسوى كعبه فرستادند تا براى آنها از خدا باران بخواهند و آنها چهل روز بطواف كعبه و مراسم زيارت آن مشغول بودند ، سپس دو ابر بر سر آنها برآمد يكى سفيد كه در آن باران و رحمت بود و ديگرى [ سياه ] كه عذاب و گرفتارى داشت ، و آوازى شنيدند كه آنها را ندا مىداد : هر كدام را مىخواهيد برگزينيد . گفتند سياه را برگزيديم . پس آنها را فراگرفت و چون نزديك شهرها رسيدند هود بانها گفت در اين ابر كه دامن بر سر شما گسترده است عذاب است و آنها گفتند : * ( عارض ممطرنا ) * [ 3 ] ابرى است كه ما را باران مىدهد ، پس باد سياهى برآمد كه بر چيزى نگذشت مگر آنكه آن را آتش زد و جز هود كسى نجات نيافت [ 4 ] . و گفته مىشود كه لقمان بن عاد نيز نجات يافت و به اندازه عمر هفت كركس زنده بود . و پس از انقراض عاد قوم ثمود بن جازر بن ثمود بن ارم بن سام بن نوح [ 5 ] جاى آنها را گرفتند و پادشاهانشان در حجر [ 6 ] جاى داشتند و چون سركشى كردند خدا صالح بن تالح بن صادوق بن

--> [ 1 ] جلود - كامل ص 48 . [ 2 ] اعراف : 65 - 72 ، هود : 50 - 60 ، 89 شعراء : 123 - 140 . [ 3 ] س 46 ى 24 . [ 4 ] قمر : 18 - 21 . فرقان : 38 - 39 ، عنكبوت : 38 ، ذاريات : 41 - 42 ، فجر : 6 - 8 . [ 5 ] ثمود بن جاثر بن ارم بن سام بن نوح ( طبرى ج 1 ص 158 ) . [ 6 ] ديار و مساكن قوم ثمود در وادى القرى ميان مدينه و شام ( مراصد ) .